केपी ओलीको ठाउँमा शेरबहादुर देउवाजी भएको भए पनि परिस्थितिमा तात्विक रुपमा फरक पर्ने थिएन । केपी ओली अलिकति राष्ट्रवादी भावना राख्ने, केही गरौं भन्ने भावना राख्ने र नयाँ–नयाँ परिकल्पना गरिराख्ने मान्छे हुनुहुन्छ । तर, नेताहरूमा त्यो खुबीको पनि कमी छ । त्यसैले व्यक्ति वा दल परिवर्तन हुँदैमा अहिलेको परिस्थितिमा सुधार हुँदैन, जबसम्म हामीले नीति र मार्गचित्र परिवर्तन गर्दैनौं ।

गहिरिँदो संकट

अहिले एकातिर देशलाई टुक्र्याउनुपर्छ भन्ने विखण्डनकारी शक्ति क्रियाशील छन् । उनीहरूले क्रमशः आफ्नो प्रभाव बढाउँदै पनि लगेका छन् । विदेशीको चलखेल र प्रभाव तीव्ररुपमा बढ्दै गएको छ । नेपाल अन्तराष्ट्रिय शक्तिहरूको रणनीतिक प्रतिस्पर्धास्थल बन्ने खतरा देखिएको छ ।

योजनावद्ध र संगठित रुपमा भइरहेको धर्म परिवर्तनले गर्दा नेपालको राष्ट्रिय पहिचान पनि संकटमा परेको छ । अर्थतन्त्र कमजोर भएको कारणले गर्दा देशभित्र रोजगारी नपाए ४० लाख सिर्जनशील युवा विदेश पलायन हुन बाध्य छन् । सामाजिक सदभाव र एकता खल्बलिएको छ ।

राज्य संरचनाको प्रभावकारिता पनि तीव्ररुपले ह्रास आएको छ । संवैधानिक अंग, न्यायपालिका, सुरक्षा अंग, शैक्षिक संस्था तीव्र पार्टीकरणको चपेटामा परेका छन् । जसले गर्दा यी संरचनाहरूको प्रभावकारिता क्रमशः ह्रास आउँदै गइरहेको छ ।

संविधान निर्माण र निर्वाचनपछि मुलुकमा शान्ति र स्थायित्व कायम हुन्छ, सिंगो राष्ट्रको ध्यान आर्थिक समृद्धिमा केन्द्रित हुन्छ भन्ने आम जनताको आशा र भरोसा थियो । त्यहीअनुसार कम्युनिष्ट पार्टीले करिब दुई तिहाई मत पनि पाए । तर, आठ महिनाको कामकारवाही सन्तोषजनक छैन ।

आन्तरिक सुरक्षा कायम, भ्रष्टाचार नियन्त्रण र विकास निर्माणका कार्यलाई अगाडि बढाउन यो सरकार असफल भएको छ । दुई छिमेकीसँगको सम्बन्धमा आशंका र अस्थिरता कायम भएको छ । विश्व समुदायले नेपाललाई पत्याउने अवस्था घट्दै गएको छ ।

सरकारको असफलतामा व्यक्ति, दलको कमजोरी र अकर्मण्यता त छँदैछ । नीतिगत र व्यवस्थागत त्रुटीका कारणले परिस्थिति झनझन जटिल हुँदै गएको छ । सरकार त्यही कारणले असफल हुँदै गएको हो ।

ओलीजीप्रति अनुग्रंहित छु

नेकपा एमालेको नेताका रुपमा चिनजान भएदेखि केपी शर्मा ओलीसँग मेरो सौहार्दपूर्ण सम्बन्ध रहँदै आएको छ । बहुदलीय प्रजातन्त्रको स्थापनापछि उहाँसँग सुमधुर सम्बन्ध रहँदै आयो । संविधानसभामा आइसकेपछि त्यो अझै प्र्रगाढ बन्दै गयो ।

सरकारमा आइसकेपछि हाम्रो सम्बन्ध अत्यन्तै निकट र आत्मीय बन्दै गयो । कतिपय विषयमा उहाँको र मेरो समान धारणा रहेको मैले पाएँ ।

कतिपयले भारतको नाकाबन्दीका बेला मैले दिल्लीमा सम्झौता गरेको आरोप पनि लगाउँछन् । तर, वास्तविकता के हो भने नेपालको आन्तरिक विषयमा भारतसँग कहिल्यै पनि बहस छलफल गरेनौं । यो कुरा केपी ओलीलाई पनि थाहा छ । त्यो बेलामा सरकारमा बसेका अन्य दललाई पनि थाहा छ ।

मैले भारतमा गएर सम्झौता गरेँ भन्ने कुरा आधारहीन र कपोकल्पित हो । हामीले त्योबेलामा गरेको प्रयासस्वरुप राष्ट्रिय स्वाभिमानमा एक इन्च पनि आँच आउन नदिई नाकाबन्दीको अन्त्य गर्‍याैं ।  त्यो बेलामा कायम गरेको नीतिको परिणाम स्वरुप मधेसवादी दलहरू पनि संविधानको परिधिभित्र आएका छन् । र, सरकारमा पनि सहभागी छन् ।

निकट भविश्यमा नै चुनाव हुने भएपछि चुनावलाई दृष्टिगत गरेर तत्कालीन राप्रपासँग एकीकरण गर्‍याैं । हाम्रो एकीकरण भन्दा पहिला नै पशुपति समशेर राणाजीले नेतृत्व गर्नुभएको राप्रपा सरकारमा थियो । जसले एउटै पार्टी बनिसकेपछि स्वाभाविकरुपमा हामी सत्ता पक्ष बन्न पुग्यौं । एक प्रकारले भन्ने हो भने प्रचण्ड नेतृत्वको सरकारलाई सहयोग गरेका हौं । ओलीसँग सम्बन्ध बिग्रिएर त्यो सरकारमा सहभागी भएको होइन ।

म एमाले नेताहरू र केपी ओलीजीप्रति अनुगृहित छु । मैले एकपटक अनुरोध गर्नेवित्तिकै तत्कालीन वाम गठबन्धनसँग झापामा हाम्रो सहकार्य भयो । र, झापा ३ मा हाम्रो उम्मेदवारले जित्नु पनि भयो ।

त्यसअघि सहकार्य गर्न उहाँ धेरै लागि पर्नुभएको थियो । मनोनयनको दिन बिहानसम्म पनि टेलिफोनबाट तपाईँलाई कांग्रेसले धोका दिन्छ, हामी सहकार्य गरौं भन्न्ुभएको थियो । निश्चितरुपमा हामी तपाईलाई जिताउँछौं भन्नुभएको थियो । ओलीले त्यतिबेला मप्रति सदभाव राख्नुभएकै हो ।

तर, नेपाली कांग्रेससँग सम्झौता गरिसक्यौं, अन्तिम घडीमा आएर सम्झौता तोड्नु अनैतिक हुन्छ, हारजित जे भएपछि काँग्रेससँगै जानुपर्छ भनेर म वाम गठवन्धनमा गइनँ ।

एमालेमात्रै भएको भए गठबन्धनमा जान्थ्यौं । एमाले र माओवादीको बीचमा सहकार्य, चुनावी तालमेल गर्दै पछि पार्टी एकता नै गर्ने भएकाले पनि सहकार्य गर्न सकेनौं । तत्कालीन परिस्थिति अनुसार प्रजातान्त्रिक शक्तिहरूसित सहकार्य गर्नुपर्छ भन्ने सोचविचारका साथ नै कांग्रेससँग तालमेल गरेका थियौं ।

तर, केपीजीले मप्रति स्नेह र सदभाव राख्नुभएकै हो । स्थानीय तहको निर्वाचनमा फरक–फरक ढंगले समीकरण गरेका थियौं । विद्यासुन्दर शाक्यले हाम्रो भोटबाट जित्नुभयो । तर, एमालेको भोट हाम्रो पार्टीको उम्मेदवारलाई आएन ।

सबल र दुर्बल पक्ष

केपी शर्मा ओलीको सबैभन्दा बलियो पक्ष भनेको राष्ट्रवादी भावना, देशका लागि केही गरौं भन्ने सोचाइ र नयाँ नयाँ परिकल्पना गर्नसक्ने क्षमता हो ।

कमजोर पक्ष के छ भने जुन परिकल्पना गरेर बोल्नुहुन्छ, त्यसलाई कार्यान्वयन गर्ने केही तयारी नै हुँदैन । मनमा लागेको कुरा भनिहाल्नुहुन्छ । तर, त्यो विषयमा योजना बनाउने, कार्यान्वयन गर्ने र फलोअप गर्ने सिस्टम छैन । त्यो किसिमका सहयोगीहरू पनि छैनन् ।

उहाँ अरुका कुरा सुनेर चाँडै निर्णयमा पुग्नुहुन्छ । छिट्टै प्रभावित हुने र त्यो प्रभावबाट चाँडै मुक्त नहुने कमजोरी देखिन्छ । साना–साना घटनाले पनि सम्बन्धलाई असहज बनाउँछ ।

भारतको चुनाव सकिएपछि नेपालमा आँधी आउँछ

मुलुकको सामु देखा परेको जल्दाबल्दा समस्या र चुनौतिलाई बुद्धिमत्तापूर्ण ढंगबाट सम्बोधन नगर्ने हो भने हामी दुर्घटनातर्फ उन्मूख छौं । त्यो दुर्घटनाले अहिलेको राजनीतिक व्यवस्था र प्रणालीलाई पनि समाप्त पार्न सक्छ । विदेशी हस्तक्षेपलाई आकर्षित गर्छ र अन्ततोगत्वा देश विखण्डनतर्फ जान सक्छ ।

त्यसकारण सबै राजनीतिक दलहरूले पार्टीको निहीत स्वार्थभन्दामाथि राखेर जनतालाई केन्द्रविन्दुमा राखेर काम गर्नुपर्छ ।

भारतको चुनाव सकिएपछि नेपालको राष्ट्रिय राजनीतिमा ठूलो तुफान र आँधीबेहरी आउने सम्भावना देखेको छु । नेकपा माओवादी विप्लव समूह, जसले आमूल परिवर्तनको नारा बोकेको छ । अर्को, विखण्डनको नारा बोकेर हिँडेको सिके राउतको समूह । कांग्रेस र मधेसवादी दलहरू अवसरको ताकमा छन् ।

यी सबै कारणले गर्दा आगामी सात–आठ महिनापछि नेपाल अस्थिरता र अराजकतातर्फ उन्मुख हुँदैछ । यसमा प्रधानमन्त्री केपी ओली र सत्तारुढ दल कसरी अगाडि बढ्छ भन्ने कुरामा निर्भर गर्छ ।

मेरो आफ्नै कुरा

हाम्रो पुख्र्यौली घर तनहुँ हो । मेरो जन्म भने डिल्लीबजार, काठमाडौंमा २०१२ साल भदौमा भयो । बुबा नेपाली सेनामा अधिकृत हुनुहुन्थ्यो । उहाँ अवकाश हुनुभएपछि हेटौंडामा बस्न थाल्यौं । हेटौंडा मेरो राजनीतिक कार्यक्षेत्र पनि हो ।

विद्यार्थी कालदेखि नै राजनीतिक गतिविधिमा सक्रिय रहँदै आएँ । विद्यार्थी संगठन र युवक संघको केन्द्रीय अध्यक्ष हुँदै ३० वर्षको उमेरमा राष्ट्रिय पञ्चायत सदस्य बनेँ । प्रथमपटक मन्त्री बन्दा ३२ वर्षको थिएँ । पहिलोपटक क्याबिनेटमा मैले सूचना तथा सञ्चार मन्त्रालयको जिम्मेवारी पाएको थिएँ ।

०४६ सालमा बहुदलीय व्यवस्था आएपछि राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टी (राप्रपा) मा सक्रिय भएँ । पहिलो महाविधेशनले मलाई राप्रपाको केन्द्रीय प्रवक्ता बनायो । तेस्रो महाधिवेशनबाट महामन्त्री बनेँ ।

२०५१ मा मकवानपुरबाट प्रतिनिधिसभा सदस्यमा निर्वाचित भएँ । बहुदलीय व्यवस्था स्थापना भएपछि पूर्वपञ्चहरू मध्येबाट पहिलोपटक मन्त्री बन्ने अवसर पाएँ । शेरबहादुर देउवा नेतृत्वको सरकारमा स्थानीय विकास मन्त्रालयको जिम्मेवारी सम्हाल्न पाएको थिएँ ।

२०६३ मा राप्रपा नेपालको केन्द्रीय अध्यक्ष बनेँ । राप्रपा र राप्रपा नेपालबीचको एकिकरणपछिको राप्रपाको नेतृत्व पनि मैले नै गर्दै आएको छु ।

फरक विचार बोकेको वैकल्पिक प्रजातान्त्रिक शक्तिको रुपमा राप्रपा स्थापना गरेका हौं । ०६२/०६३ को परिवर्तनपछि परिवर्तनलाई संस्थागत गर्ने क्रममा नेपाली जनताको प्रत्यक्ष अभिमतविना नै जुन नीति र विचारधारा स्थापित गर्ने प्रयास गर्‍याे र देशलाई जुन ढंगबाट अघि बढाउन खोजियो त्यो बाटो उपयुक्त थिएन र छैन भन्ने हाम्रो बुझाइ हो ।

नेपालको भूराजनीतिक अवस्था, धार्मिक, सामाजिक परिवेशमा राजसंस्थासहितको लोकतन्त्र, सबै धर्मकाबीच समानता, सबै धर्मलाई बराबरी स्वतन्त्रता सहितको सनातन हिन्दु राष्ट्र उपयुक्त हुन्छ भन्ने मान्यता साथ स्थापना भएको हो ।

यो पार्टीले दोस्रो संविधानसभामा जनताबाट राम्रो साथ पनि पायौं । शून्य अवस्थाबाट चार, पच्चीस र पार्टी एकिरणपछि ३७ सिटसहित चोथौ शक्तिको रुपमा रह्यौं । पछिल्लो पटक थ्रेसहोल्डका कारण राष्ट्रिय दलको मान्यता पाउनबाट बन्चित भयौं ।

दुर्भाग्यवश पछिल्लो संसदको निर्वाचनमा अत्यन्तै निराशा जनक परिणाम भोग्नु पर्‍याे । यसको मुख्य कारण भनेको निर्वाचनको पूर्वसन्ध्यामा पार्टी विभाजन, नेपाली काँग्रेससँगको सहकार्यमा स्थानीय तहमा देखिएको इमानदारिताको अभाव, प्रदेश र प्रतिनिधिसभामा न्यून उम्मेदवार उठाउन र पार्टी सरकारमा गएको र पार्टीले सिद्धान्तप्रति निष्ठा राख्न नसकेको भन्ने प्रचारलाई समयमै निराकरण गर्न नसक्नु हो ।

चुनावमा पराजयको वावजुद हाम्रो पार्टीले बोकेको सिद्धान्त सही छ भन्ने हाम्रो ठहर छ । विद्यमान संकट समाधानको बाटो राप्रपाले लिएको विचार नै हो ।

एउटा जीवन्त प्रजातान्त्रिक पार्टीमा असन्तोष र असहमति रहनु स्वाभाविक हो । त्यसलाई हामी पार्टीको विधानको परिधिभित्र रहेर प्रजातान्त्रिक ढंगबाट निराकरण गर्न सक्दछौं । त्यति गम्भीर आक्रोश छैन ।

देशलाई एउटा बलियो राष्ट्रवादी प्रजातान्त्रिक शक्ति आवश्यक रहेको महशुस गर्दै हामीले विगतमा पनि समानविचारधारा राख्ने राजनीतिक दल, शक्ति र समूहसँग एकता गर्ने नीति अवलम्बन गर्दै आयौं ।

म अहिले सर्वसत्तावाद र साम्यवादी वर्चस्व, विखण्डन र बाह्य हस्तक्षेप रोक्न राष्ट्रवादी शक्ति निर्माण गर्न लागिपरेको छु । यसका लागि एक कदमपछि हट््न पनि तयार छु ।

मलाई सबैभन्दा ठूलो आरोप के छ भने पटक–पटक सरकारमा सहभागी भयो । जुनसुकै पार्टीको सरकारमा पनि सहभागी भयो ।

हिन्दु राष्ट्र र राजसंस्थाको अजेण्डा बोकेको पार्टी यसरी पटक पटक सरकारमा सहभागी हुँदा सिद्धान्तलाई छोड्यो भन्ने आरोपलाई म अस्वाभाविक ठाँन्दिन । हाम्रो कमजोरीलाई हामीले आमजनतालाई ठीक ढंगबाट बुझाउन सकेनौं ।

हिन्दु राष्ट्र र राजसंस्थाको एजेण्डा लिएर संविधानलाई स्विकार्नुलाई विरोधाभास भन्ने जुन सोचाई छ । त्यो वास्तवमा ठीक होइन । हिन्दु राष्ट्र, राजसंस्था र सुदृढ स्थानीय स्वायत्त शासनप्रति अहिले पनि प्रतिवद्ध छौं । तर, त्यो लक्ष्य प्राप्त गर्नका लागि संविधान र प्रजातन्त्रको परिधिभित्र रहेर अगाडि बढ्ने नीति अवलम्बन गरेका हौं ।

संविधानलाई आलोचनात्मक समर्थन गरेका छौं । संविधानभित्रै रहेर आफ्ना मान्यता स्थापित गर्ने हाम्रो नीति भएको हुँदा संविधानलाई उपयोग गर्नु हाम्रो अधिकारको पनि कुरा हो । पार्टी बलियो बनाउने क्रममा हामीले सरकारमा जाने निर्णय गरेका हौं ।

तर, एउटा कुरा आत्मालोचनाका साथ स्वीकार गर्दछु कि सबै सरकारमा सहभागी हुनु राजनीतिक दृष्टिकोणबाट गल्ती थियो । यो कमीकमजोरीलाई सच्याउँदै आगाडि बढ्नु छ । जनताको भावना र पार्टीको एजेण्डाप्रति निरन्तर सजग रहनुपर्छ भन्ने पाठ हामीले सिकेका छौं ।

निरंकुश राजसंस्था चाहिँदैन

हाम्रोजस्तो भूराजनीति भएको देश, यस्तो धार्मिक, सामाजिक, सांस्कृतिक परिवेशमा पूर्ण धार्मिक स्वतन्त्रतासहितको सनातन हिन्दु राष्ट्र र राजसंस्था सहितको राजतन्त्र उपयुक्त हुन्छ । यस्तो धारणा रहेको पार्टी पटक–पटक सरकारमा सहभागी भएको जनताले रुचाएनन् । प्रजातन्त्रमा जनताको भावना सम्मान गर्न सकिएन भने त्यसको नतिजा नकारात्मक हुन्छ भन्ने पाठ पनि हामीले सिकेका छौं ।

हामी राजसंस्थाको पक्षमा छौं । तर, निरंकुश राजसंस्थाको वकालत गरिरहेका छैनौं । राजाले शासन गर्ने कुरा गरेका पनि होइन । शासनले जनताका प्रतिनिधिले नै गर्ने हो । तर, राष्ट्रियता र नेपाली जनताको प्रतिकको रुपमा चुनावी राजनीति भन्दा माथि उठेको, संसदको नियन्त्रणमा रहने एउटा साझा संस्थाको रुपमा राजसंस्था हुनुपर्दछ । परिवर्तनकारी शक्तिलाई पनि चित्त बुझ्ने सहमति र सम्झौताको राजसंस्थाको कुरा गरेका हौं ।

०४७ को संविधानले परिकल्पना गरेकोभन्दा पनि विल्कूल फरक राजसंस्था । २०६२/०६३ अघिको जस्तो राजसंस्था पनि होइन । अबको राजसंस्था भनेको अभिभावकको रुपमा मात्रै रहनुपर्छ । राष्ट्रलाई अफठ्यारो परेका बेलामा स्पष्ट दिशानिर्देश गर्न सक्ने संस्थाको रुपमा रहोस् भन्ने हाम्रो मान्यता हो ।

परिवर्तनकारी शक्तिहरू राजसंस्थाविहीन प्रजातन्त्र वा लोकतन्त्रको पक्षमा हुनुहुन्छ । हामी राजतन्त्रसहितको प्रजातन्त्र वा लोकतन्त्रको पक्षमा छौं । प्रजातन्त्र र लोकतन्त्रको मान्यतामा दुबै पक्षको समानता छ । फरक राजसंस्थासहित हुने वा राजसंस्था विहीन हुने भन्नेमा हो ।

कुनै पनि मुलुकको स्थायित्व र अस्तित्व शुन्यमा खडा भएको हुँदैन । जसरी एउटा घर जगविना खडा हुन सक्दैन, त्यसैगरी राष्ट्ररुपी घर पनि आधारस्तम्भ विना खडा हुन सक्दैन ।

शदियौंदेखि सनातन धार्मिक सांस्कृतिक मूल्य मान्यता एउटा महत्वपूर्ण आधारस्तम्भका रुपमा थियो । संवैधानिक राजसंस्था अर्को आधारस्तम्भको रुपमा रहेको थियो । २००७ सालपछि प्रजातन्त्र तेस्रो आधारस्तम्भको रुपमा खडा भयो । सन् ८० को दशकपछि उद्धार अर्थतन्त्र चौथो आधारस्तम्भको रुपमा देखा पर्‍याे ।

२०६२/०६३ को परिवर्तनपछि समावेशिता पाँचाैं आधारस्तम्भको रुपमा खडा भयो । यी आधारस्तम्भले नै नेपालमा स्थायित्व र सन्तुलन कायम गरिराखेको थियो । त्यसमा भएका कमीकमजोरीलाई सुधार गर्दै निरन्तरता सहितको परिवर्तनको मान्यता अनुरुप काम गर्दै गएको भए अहिलेको संकटमा देश पर्दैनथ्यो ।

परम्परादेखि कायम रहँदै आएका आधारस्तम्भलाई भत्कायौं । तर, त्यसको विकल्पलाई ठीक ढंगबाट व्यवस्थित गर्नसकेनौं । नेपालको स्थायित्व र समृद्धिका लागि परिवर्तनकारी शक्ति र परम्परागत शक्तिकोबीचको सामञ्जस्य कायम राखेर अगाडि बढ्नु नै आजको उत्तम विकल्प हो ।

लोकप्रिय

सरकारको समीक्षा, काम सुस्त भयो भयो : प्रधानमन्त्री ओली

सरकारको समीक्षा, काम सुस्त भयो भयो : प्रधानमन्त्री ओली

६ मंसिर २०७५, बिहीबार

प्रहरीको जवाफी फायरिङमा डाका राजन लिम्बु घाइते

प्रहरीको जवाफी फायरिङमा डाका राजन लिम्बु घाइते

२१ मंसिर २०७५, शुक्रबार

आन्तरिक पर्यटकको गन्तव्य बन्दै नेपालगन्जको रानी तलाउ

आन्तरिक पर्यटकको गन्तव्य बन्दै नेपालगन्जको रानी तलाउ

११ मंसिर २०७५, मंगलवार

प्रियंका र प्रमोदको उत्तेजक दृष्यले ‘कथाकाठमाण्डु’ बिवादमा

प्रियंका र प्रमोदको उत्तेजक दृष्यले ‘कथाकाठमाण्डु’ बिवादमा

१ मंसिर २०७५, शनिबार

शुशीलसँग प्रियंकाले लगाइन् ठुम्का

शुशीलसँग प्रियंकाले लगाइन् ठुम्का

१ मंसिर २०७५, शनिबार

मन्त्रीहरुको कामको समीक्षा शुरु

मन्त्रीहरुको कामको समीक्षा शुरु

५ मंसिर २०७५, बुधबार

मेस्सीको दुई गोल, बार्सिलोनाको सहज जित

मेस्सीको दुई गोल, बार्सिलोनाको सहज जित

२३ मंसिर २०७५, आईतवार

मस्ती टकः’नाजिरको प्रेम प्रस्तावमा साम्राज्ञीको स्विकारोक्ती'(भिडियो सहित)

मस्ती टकः’नाजिरको प्रेम प्रस्तावमा साम्राज्ञीको स्विकारोक्ती'(भिडियो सहित)

१९ कार्तिक २०७५, सोमबार

कैद र जरिवाना असुल गर्न बाँकी

कैद र जरिवाना असुल गर्न बाँकी

२४ मंसिर २०७५, सोमबार

रारा पर्यटन बिकास समितिले गर्यो रारा तालको सरसफाई

रारा पर्यटन बिकास समितिले गर्यो रारा तालको सरसफाई

११ मंसिर २०७५, मंगलवार

बेलायत भ्रमण पूरा गरी वरिष्ठ नेता नेपाल स्वदेश फिर्ता

बेलायत भ्रमण पूरा गरी वरिष्ठ नेता नेपाल स्वदेश फिर्ता

५ मंसिर २०७५, बुधबार

तुलाधर राजनीतिक र सांस्कृतिक आन्दोलनका अग्रज : प्रचण्ड

तुलाधर राजनीतिक र सांस्कृतिक आन्दोलनका अग्रज : प्रचण्ड

१८ कार्तिक २०७५, आईतवार

कांग्रेस केन्द्रीय कार्य समितिको बैठक बस्दै

कांग्रेस केन्द्रीय कार्य समितिको बैठक बस्दै

२४ मंसिर २०७५, सोमबार

२३ मंसिर २०७५, आईतवार

यात्रुवाहक बस पल्टँदा १८ जना घाइते, ३ को अवस्था गम्भीर

यात्रुवाहक बस पल्टँदा १८ जना घाइते, ३ को अवस्था गम्भीर

२ मंसिर २०७५, आईतवार